Ma 100 lat i 9 praprawnucząt. Pani Cecylia z medalem

Dzieciństwo jubilatki przypadło na trudny czas II wojny światowej. Edukację szkolną zakończyła wcześnie, a już jako 13-latka rozpoczęła pracę w gospodarstwie domowym. W czasie okupacji pracowała u niemieckiej rodziny prowadzącej gospodarstwo. Zajmowała się gotowaniem dla domowników, a zdobyte wówczas umiejętności kulinarne pozostały z nią na całe życie. Jako najmłodsza z rodzeństwa uniknęła wywiezienia na roboty przymusowe do Niemiec. Mimo trudnych realiów okupacji dobrze wspomina czas spędzony u gospodarzy, którzy traktowali ją życzliwie.

Po zakończeniu wojny przyjechała w okolice Będzitowa (powiat inowrocławski), gdzie odwiedzała siostrę. Tam poznała Edmunda Wudniaka, którego poślubiła w 1947 roku. Po ślubie zamieszkała z mężem w Będzitowie. Edmund podejmował różne prace, między innymi w Państwowym Gospodarstwie Rolnym, a Pani Cecylia zajmowała się prowadzeniem domu i wychowaniem dzieci. Małżonkowie doczekali się 11 dzieci, a ich rodzina z biegiem lat rozrosła się do 22 wnucząt, 28 prawnucząt i 9 praprawnucząt.

Pani Cecylia przez całe życie była osobą pracowitą i pomocną. Nie ograniczała się wyłącznie do obowiązków domowych – chodziła również do okolicznych gospodarzy, pomagając przy różnych pracach. Chętnie wspierała także sąsiadów. Szczególne miejsce w jej życiu zajęło gotowanie. Bliscy do dziś z uznaniem wspominają jej potrawy, podkreślając, że przygotowywane przez nią klopsiki czy bigos mają niepowtarzalny smak.

Rodzina jest dla Pani Cecylii największą wartością. Zna wszystkie kolejne pokolenia, doskonale orientuje się w rodzinnych koligacjach i pamięta, kto z kim jest spokrewniony. Chętnie uczestniczy w życiu najbliższych – nie opuszcza rodzinnych imienin, chrzcin i innych uroczystości. Lubi również spotkania z ludźmi podczas dożynek, majówek i lokalnych wydarzeń. Jest osobą towarzyską, pogodną i otwartą, a wnuki i prawnuki darzą ją szczególnym przywiązaniem.

Bliscy opisują ją jako kobietę niezwykle pozytywnie nastawioną do życia, pracowitą, życzliwą i bezkonfliktową. Często się uśmiecha, ceni dobrą atmosferę i chętnie przebywa wśród innych. Lubi również biżuterię, którą zakłada na wyjątkowe okazje. Mimo upływu lat cieszy się dobrym zdrowiem, jest osobą chodzącą i zachowuje pogodę ducha.

Dziś otoczona jest opieką córki Ewy i pozostałej części rodziny, a jej pogoda ducha, życzliwość i kulinarne talenty pozostają ważną częścią rodzinnej tradycji.

Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego